معنى نداشت . تنها بايد توجّه نمود كه ابرار و نيكان در ايمان كيانند و صفات و اعمالشان چيست تا هر شخص اعمال خويش را با آنان تطبيق دهد و اگر نقصى در خود ديد ، بداند كه در ايمانش اشكالى وجود دارد و بايد بكوشد تا ايمانش قوى گردد و آثار كاملين در وى آشكار شود . خداوند مىفرمايد : إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ « 1 » مؤمنين ، تنها كسانى هستند كه وقتى ياد خدا شود ، دل‌هايشان هراسان و لزران شود و هرگاه آيات الهى برآنان خوانده شود ، بر ايمانشان افزوده گردد و تنها بر پروردگارشان توكّل نمايند ، هم آنان كه نماز را به پا مىدارند و از آن چه روزىشان داده‌ايم انفاق مىكنند ، آنانند مؤمنان واقعى ، كه درجات و آمرزش و روزى گرامى نزد پروردگارشان دارند . اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - نيز در خطبه همام ، صفات بسيارى را براى اهل تقوا بيان مىفرمايد ، در قسمتى مىفرمايد : « وَ أَمَّا النَّهارَ فَحُلَماءُ عُلَماءُ ، أَبْرارٌ أَتْقِياءُ ، قَدْ بَراهُمُ الْخَوْفُ بَرْىَ الْقِداحِ . » « 2 » و امّا در روز بردبار و دانشمند و نيكوكار و متّقى هستند و بيم و ترس [ از خدا ] آنان را همانند تيرها [ براى گذاشتن در كمان ] تراشيده [ و لاغر نموده ] است . سزاوار است خوانندگان عزيز به نهج‌البلاغه و بحارالانوار « 3 » رجوع نمايند ، تا صفات و كمالات مؤمنين و متّقين واقعى را ( كه از ابرارند ) ، در نظر آورند تا اهميت مورد تقاضاى دعا برايشان آشكار گردد .

--> ( 1 ) . سوره‌ى انفال ، آيات 2 - 4 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبه‌ى 193 . ( 3 ) . بحارالانوار ، ج 67 ، ص 261 .